SHAKERYZM

Shakeryzm nawiązywał szeroko do tradycji rodzimej, głównie do działalności szamanów, od nich pewne elementy obrzędo­wości. Jednocześnie jednak jest on pewną for­mą opozycji przeciwko tradycyjnym praktykom magicznym. W miejsce indywidualnego opęta­nia przez ducha w przeszłości, objawiającego się między innymi trzęsieniem się, shakeryzm no­woczesny wprowadza uczestnictwo całej grupy w inkarnacji ducha. Podejmując dialog z religią chrześcijańską shakeryzm ujawnia jednocześnie związki z ma­gią silniejsze nawet niż w poprzednio prezento­wanych kierunkach. Znamienne jest przetwo­rzenie elementów wiary chrześcijańskiej w uję­ciu shakersów. I tak grzech nie jest wykrocze­niem przeciwko Bogu, lecz raczej osobistym nieszczęściem wymagającym zabiegów leczni­czych; spowiedź jest rodzajem katharsis, służą­cym nie tyle odnowie duchowej, ile natychmia­stowej uldze osoby spowiadającej się. Tego ro­dzaju transformacje dowodzą, że .wchodzi tu w grę nie tyle emocjonalne zaangażowanie, przejęcie się zasadami nowej religii, ile raczej pragnienie zdobycia nowego oparcia dla prak­tyk taumaturgicznych, charakterystycznych dla religii autochtonicznych Indian.

Add Comment

Required fields are marked *. Your email address will not be published.